ALBAOLA

Pasaia (San Pedro)

APRENDIZTEGI: DANI

26/1/2021

Kaixo! Nik Daniel Constain dut izena, baina mundu guztiak Dani deitzen nau. 27 urte ditut eta Kolonbian jaio nintzen, Bogota hiriburuan.

Familiaren zati bat han utzita, 7 urterekin Espainiara etorri nintzen bizitzera, Madrilera hain zuzen ere, han hazi eta Arte Ederretan ikasketak burutu nituen.

Hain txikia etortzean, herrialde aldaketa ez zen hain gogorra izan, baina aitortu behar dut bizimodua oso ezberdina dela.

Kolonbian amonak eta izeba batzuk dauzkat, eta, beraz, ahal denean, jaioterrira joaten naiz bisitan.

Espainiako hiriburuan bizi izan nintzen ia 20 urtez, eta tartean Galiziako herrixka txiki batean ere bizi izan nintzen.

Bitxikeri gisa, esan behar dizuet Galiziako txoko hartan talde edo kolektibo artistiko bat sortu nuela lagun batzuekin, eta musika-jaialdi bat egin genuela, besteak beste. Ni arduratu nintzen eszenatokia muntatzen eta garai zoragarria izan zen. Esan dezaket egurraren munduak bertan piztu zidala interesa.

Egun batean, Burgosera joan nintzen Giza Eboluzioaren Museoa bisitatzera, eta, hain zuzen ere, han zegoen Quintanar de la Sierrako “Real Cabaña de Carreteros”-en erakusketa, bikearengatik Albaolari lotua, eta horrela jakin nuen Albaola zer zen eta hemen zer eraikitzen ari ziren. Web orrian sartu eta Aprendiztegi ontzigintza eskola aurkitu nuen. Kasualitate bat izan zen.

Hainbeste harritu ninduen gaiak, aukera izan bezain laster Pasaiara etorri nintzela, eta mundu honetako partaide izateko apuntatu nintzen. 2018an hasi nituen ikasketak eskolan eta azken ikasturtean nago jada, 3 urte bikainak izan dira.

Egurrak, eskulanak eta artisautzak asko erakarri izan naute beti, baita beste lanbideekin dituzten konexioak. Zergatik gustatzen zaidan? Ez nuke ondo azaltzen jakingo, betidanik liluratu nau mundu honek eta horregatik ikasi nuen Arte Ederretako karrera.
Zuraren mundu ikaragarri honen barruan, itsasontziak interesatzen hasi zitzaizkidan, ontzia oso egitura konplexua iruditu baitzait beti, zergatik ez esan, eskultorikoa. Uste dut oso zaila dela. Zer hobe mundu eta ofizio hau ulertzeko zailenetik hastea baino! Oso garrantzitsua da egurra nola lantzen den, nola mugitzen den ulertzea.

Eskola honetan ikasteak eta Albaolako kide izateak pertsonalki gauza asko ekarri dizkit. Maila teknikoan, pila bat esango nuke. Adibidez, itsasontzi baten planoa kontzeptualizatzea eta erreal bihurtzea sinestezina da.

Albaolan taldean lan egiteko modua asko gustatzen zait, oso polita da denok pasio berarekin bat egitea, nahiz eta denak oso desberdinak izan. Oso ondo konpontzen gara eta hori baloratu beharrekoa da. Hor dago aberastasuna.

Hiru urte hauetan lan asko egin eta ikasi dut. San Juan baleontzian eta Patatxean egin dudan lana nabarmendu nahi dut, proiektu asko egin ditut, eta orain nire kideekin Patatxeko kaskoan ari naiz lanean, ea amaitu eta laster uretaratzen dugun.

Esperientzia hau amaitzen ari denez, ezinbestekoa da pentsatzea eta etorkizunera begiratzea. Egunerokoan bizi naizen pertsona bat naiz, ea egunek nola eboluzionatzen duten, ez dut gehiegi pentsatzen. Hemendik aurrera, nire pentsamendua "ea zer ateratzen den" da, eta, gainera, orain pandemiarekin ere gauzak ez daude oso erraz. Zertarako kezkatu ba?

Epe luzerako helburu gisa, nire tailerra izatea eta nire grinarekin aurrera jarraitzea gustatuko litzaidake. Zalantzarik gabe, atzera begiratzen dudanean, hor egongo da Albaola.